Hönnun, framleiðsla og rekstur slökkviliðsbíla verður að vera í samræmi við viðeigandi innlenda staðla og reglugerðir til að tryggja að farartækin búi yfir nauðsynlegum áreiðanleika, öryggi og hæfi fyrir slökkvistarf og björgunarstörf. Staðlakerfi lands míns fyrir slökkviliðsbíla nær fyrst og fremst yfir tæknilegar kröfur fyrir allt ökutæki, uppsetningu sérhæfðs búnaðar, frammistöðuprófanir og öryggisstjórnunarreglur. Varðandi ökutækistækni, setja staðlarnir skýrar kröfur um frammistöðu slökkviliðsbílsins, yfirbyggingu, aflrás, hemlakerfi og fjöðrunarkerfi, og tryggja þannig að ökutækið haldi nægilegum stöðugleika og áreiðanleika bæði við flutning og notkun. Til dæmis, *Tækniskilyrði fyrir slökkviliðsbíla* (GB 17861) setja fram sérstök ákvæði varðandi flokkun ökutækja, hleðslugetu, vatnsveitugetu, slökkviefnisgetu og aðrar lykilbreytur.
Að því er varðar sérhæfðan búnað og afkastaprófanir, kveða staðlarnir á um frammistöðuviðmið-eins og rekstrarþrýsting, rennslishraða og losunarsvið-fyrir íhluti þar á meðal vatnsdælur, froðukerfi, þurrduftskerfi og langa-vatnsveitutæki. Samhliða skipa þeir um skoðun og sannprófun á skilvirkni slökkvidælu, heilleika leiðslna, rafmagnsstýringarkerfum og viðvörunarbúnaði. Ennfremur setja *umferðaröryggislögin* og tengdar umferðarstjórnunarreglur lagalegar kröfur um rekstur,-veg-og neyðaruppsetningu slökkviliðsbíla, og tryggja þannig að þessi farartæki geti framkvæmt verkefni sín á öruggan og skilvirkan hátt í neyðartilvikum.